Bilûra Min

Bilûra min a şîrîn 
tu di sariya sibehê 
û hingûra êvarê de 
hevalê bêhevalan, 
destbirayê şivan û dilketiyan î. 
dengê te 
hêstirên dilên xemgîran, 
silava ji hev-veqetiyan, 
girîn û zarîna dilketiyan 
tîne bîra min. 
bilûra min tu î, 
xemrevîna terkeserên dinyayê! 

Dengê bilûra min, 
çiya û zozanên bilind, 
kaniyên bi gul û rihan dorgirtî, 
guhê şkeft û serê zinaran 
guhdarên te ne! 
û sira bayê xerbî 
te di nav pelên darê de digerîne. 

Bilûra min, were emê 
bi wî çiyayê bilind re 
bi hewa kevin, 
û bibin cîranê bayên xurt 

û hevalê kimtên wan 
yên bi mij û dûman, 
û tê de dengê xwe berdin, 
û zarîna dengê me 
bikeve nav kortal û geliyan 
û bêcaniya erdên jêrîn 
bihejîne; 
û pêlên ava heftreng 
ên xemzebaz 
nalîna me bigehîne 
deşta sirûç û diyarbekirê; 
û beriya mêrxasên berazan; 
û kalîna berxan 
tev şehîna hespan 
li me vegerînin. 

Bilûra min, binêre û bibihîze! 
roj çû ava, 
stêra êvarê bû geş, 
kolosên çiyan ên gewr 
û hewraniyên wan ên sor û zêrîn 
bûne çûn; 
û pêlên ava şevê ên reş 
ketine deşt û newalan 
heta rûyê gir û kepezan. 
di qeraca de 
kevir piyê şevgera dixapînin 
û bêdengiya şevê de 
pêjna lingên mêrxasan tê. 

Bilûra min, 
dengê xwe berde! 
dinya, mîna zarokekî berşîr, 
ket dergûşa xwe; 
dengê xwe berde, bilûra min, 
û jê re bilorîne, 
xema wê birevîne! 
bilûra min tu î. 

Xemrevîna terkeserên dinyayê; 
û li rohelatî 
dema ko dinya hişyar dibe 
ji xew radibe 
ji me re 
strana azadî û serbestiya 
kurdistanê 
binehwirîne, 
û dengê wê stranê, bila, 
mîna tîrêjên rojê ên pak û zêrîn 
bikeve nav dil û guhên me. 
bilûra min, 
tu î xemrevîna dilketiyên welêt.